സംരക്ഷിക്കേണ്ടവർ തന്നെ കുട്ടികളുടെ ജീവൻ എടുത്തപ്പോൾ
കേരളത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ നൊമ്പരപ്പെടുത്തി മൂന്ന് കുരുന്നുകൾ
കുടുംബബന്ധങ്ങളിലെ വിള്ളലുകളും, അടിഞ്ഞുകൂടുന്ന മാനസിക സംഘർഷങ്ങളും ഒടുവിൽ ചെന്നെത്തുന്നത് നിഷ്കളങ്കരായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവനറ്റ ശരീരങ്ങളിലാണെന്ന സത്യം വീണ്ടും കേരളത്തെ നടുക്കുന്നു. കണ്ണൂരിലെ രാമന്തളിയിലും തൃശൂരിലെ അടാട്ടും നടന്ന സമാനമായ രണ്ട് ദുരന്തങ്ങൾ സംസ്ഥാനത്തിന്റെ മനസ്സാക്ഷിയെ തന്നെ മുറിവേൽപ്പിക്കുന്നു. മുതിർന്നവരുടെ തർക്കങ്ങൾക്കിടയിൽ ലോകം കാണാൻ പോലും കഴിയാതെ പോയ മൂന്ന് കുരുന്നുകളാണ് ഇരകളായത്.
കണ്ണൂർ: കോടതി വിധിക്കു പിന്നാലെ പിതാവും മുത്തശ്ശിയും കുട്ടികളുമായി ജീവനൊടുക്കി
കണ്ണൂർ രാമന്തളിയിൽ അച്ഛൻ കലാധരനും മുത്തശ്ശി ഉഷയും ചേർന്ന് അഞ്ച് വയസ്സുകാരി ഹിമയ്ക്കും രണ്ട് വയസ്സുകാരൻ കണ്ണനും വിഷം നൽകിയ ശേഷം ജീവനൊടുക്കിയ സംഭവം നാടിനെ നടുക്കിയ വാർത്തയായി. മാതാപിതാക്കൾ തമ്മിലുള്ള തർക്കത്തിനൊടുവിൽ കുട്ടികളെ അമ്മയ്ക്കൊപ്പം വിട്ടുനൽകണമെന്ന് കോടതി വിധി വന്നതിന് തൊട്ടുപിന്നാലെയാണ് ഈ ദാരുണ സംഭവം.
“അച്ഛനൊപ്പം നിൽക്കാനാണ് ഇഷ്ടം, അവിടെ പോയാൽ അവർ ഉപദ്രവിക്കും” എന്ന അഞ്ച് വയസ്സുകാരിയുടെ വാക്കുകൾ ആ അച്ഛനെ മാനസികമായി തളർത്തിയിരിക്കാം. എന്നാൽ, ആ നിസ്സഹായ കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവൻ എടുക്കാൻ തനിക്ക് യാതൊരു അവകാശവുമില്ലെന്ന സത്യം അയാൾ മറന്നുപോയി.
തൃശൂർ: അടാട്ടിൽ അമ്മയുടെ ജീവനൊടുക്കൽ, കട്ടിലിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കുഞ്ഞ്
തൃശൂർ അടാട്ടിൽ അഞ്ച് വയസ്സുകാരൻ അക്ഷയ്ജിത്തിനെ കട്ടിലിൽ മരിച്ച നിലയിൽ കണ്ടെത്തിയതും, പിന്നാലെ അമ്മ ശിൽപ ജീവനൊടുക്കിയതുമാണ് മറ്റൊരു ദുരന്തം. സാമ്പത്തിക ബുദ്ധിമുട്ടുകളില്ലാതെയും, പി.എസ്.സി പരീക്ഷയ്ക്ക് തയ്യാറെടുക്കുകയായിരുന്ന ഒരു യുവതി ഇത്തരമൊരു കടുംകൈ ചെയ്തത് എന്തിനെന്ന ചോദ്യം ഇപ്പോഴും ബാക്കിയാകുന്നു. ഭർത്താവും അമ്മയും വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നിട്ടും, ഒരു മുറിക്കുള്ളിൽ ആ കുഞ്ഞിന്റെ നിലവിളി ആരും കേൾക്കാതെ പോയതെന്ന യാഥാർത്ഥ്യം ഹൃദയം നൊമ്പരപ്പെടുത്തുന്നു.
ഒരു പൊതു സത്യം: മുതിർന്നവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് ഇരയാകുന്നത് കുഞ്ഞുങ്ങൾ
ഈ രണ്ട് സംഭവങ്ങളിലും പൊതുവായി കാണുന്ന ഒരു സത്യമുണ്ട്. മുതിർന്നവരുടെ പ്രശ്നങ്ങൾക്ക് “പരിഹാരമായി” അവർ കണ്ടെത്തുന്നത് സ്വന്തം ചോരയിൽ പിറന്ന മക്കളുടെ മരണമാണ്.
“ഞാനില്ലെങ്കിൽ എന്റെ കുഞ്ഞ് ആരുമില്ലാത്തവരാകും” എന്ന തെറ്റായ ചിന്താഗതിയാണ് പലരെയും ഇത്തരമൊരു അറ്റക്കുറ്റത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, ഏതൊരു പ്രതിസന്ധിയിലും ജീവിക്കാനുള്ള കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന അവകാശമാണ് ഇവിടെ നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നത്.
സമൂഹം ചോദിക്കേണ്ട ചോദ്യങ്ങൾ
കുടുംബങ്ങൾക്കുള്ളിലെ അസ്വസ്ഥതകൾ തിരിച്ചറിയാൻ നമ്മൾ പരാജയപ്പെടുന്നുണ്ടോ?
നിയമ പോരാട്ടങ്ങൾക്കും തർക്കങ്ങൾക്കുമിടയിൽ കുട്ടികളുടെ മാനസികാവസ്ഥ ആരെങ്കിലും പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടോ?
ഇത്തരമൊരു വാർത്ത വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കാതിരിക്കണമെങ്കിൽ അയൽവാസികളും ബന്ധുക്കളും സമൂഹവും കൂടുതൽ ജാഗ്രത പുലർത്തേണ്ട സമയം അതിക്രമിച്ചിരിക്കുന്നു.
