പിഞ്ചോമനകൾക്ക് എന്ത് പിഴച്ചു?
തിരുവനന്തപുരം: കഴിഞ്ഞ ഏതാനും ആഴ്ചകളായി കേരളത്തെ നടുക്കിയ വാർത്തകളിൽ ഒരേ വേദനാജനകമായ സമാനതയാണ് ആവർത്തിക്കുന്നത്. സ്വന്തം രക്തത്തിൽ പിറന്ന പിഞ്ചുകുഞ്ഞുങ്ങളുടെ ജീവൻ കവർന്ന് മാതാപിതാക്കൾ മരണത്തിലേക്ക് നടന്നുനീങ്ങുന്ന ക്രൂര സംഭവങ്ങൾ. കണ്ണൂരിലും തൃശൂരിലും കൊച്ചിയിലും നടന്ന ഈ ദാരുണ സംഭവങ്ങൾ വെറും വാർത്തകളായി ഒതുങ്ങുന്നില്ല; മറിച്ച് നമ്മുടെ തകരുന്ന കുടുംബബന്ധങ്ങളുടെയും ഗുരുതരമായ മാനസികാരോഗ്യ പ്രതിസന്ധിയുടെയും നേർചിത്രങ്ങളായി അവ മാറുന്നു.
കണ്ണൂർ രാമന്തളിയിൽ കോടതി വിധിയെ തുടർന്ന് ഉണ്ടായ മാനസിക സംഘർഷമാണ് രണ്ട് കുഞ്ഞുങ്ങളുടെ മരണത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്. തൃശൂരിലും കൊച്ചിയിലും സമാനമായി അമ്മയും അച്ഛനും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം മക്കളുടെ ജീവിതം ഇല്ലാതാക്കി. ഈ മൂന്ന് സംഭവങ്ങളിലും ഇരകളായത് രണ്ട് മുതൽ ആറു വയസ്സുവരെയുള്ള പിഞ്ചോമനകളാണ്. മുതിർന്നവരുടെ പ്രശ്നങ്ങളിൽ യാതൊരു പങ്കുമില്ലാത്ത, ലോകത്തെ മനസ്സിലാക്കാൻ പോലും പ്രായമാകാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങൾ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് ഒരു പരിഷ്കൃത സമൂഹത്തിനും അംഗീകരിക്കാനാവില്ല.
കുടുംബപ്രശ്നങ്ങളും സാമ്പത്തിക പ്രതിസന്ധികളും ഉള്ളിലൊതുക്കി വെക്കുന്നത് പലപ്പോഴും അപകടകരമായ തീരുമാനങ്ങളിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്. സ്വന്തം ജീവിതം അവസാനിപ്പിക്കുമ്പോൾ കുട്ടികളുടെ ഭാവിയെക്കുറിച്ചുള്ള അമിത ഉത്കണ്ഠയോ, കുട്ടികളെ സ്വന്തം ഉടമസ്ഥതയിലുള്ളവരായി കാണുന്ന വികലമായ ചിന്താഗതിയോ അവരെ ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള മാനസികാവസ്ഥ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അയൽപക്ക ബന്ധങ്ങളുടെയും സാമൂഹിക ഇടപെടലുകളുടെയും കുറവ് ഇത്തരം തീവ്ര മാനസികാവസ്ഥകൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടാതെ പോകുന്നതിനും ഇടയാക്കുന്നു.
ഇത്തരം ദുരന്തങ്ങൾ ഇനിയൊരിക്കലും ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാൻ സമൂഹമായി നമ്മൾ ജാഗ്രത പാലിക്കണം. പെട്ടെന്ന് ഉൾവലിയുന്നവരോ, അമിതമായി വിഷാദത്തിലാകുന്നവരോ ആയ സുഹൃത്തുക്കളെയും ബന്ധുക്കളെയും ശ്രദ്ധിക്കണം. അവരോട് സംസാരിക്കാൻ സമയം കണ്ടെത്തണം. സ്വന്തം മനസ്സിൽ തളർച്ച അനുഭവപ്പെടുമ്പോൾ മടിക്കാതെ കൗൺസിലിംഗിനെയോ മാനസികാരോഗ്യ വിദഗ്ധരുടെ സഹായത്തെയോ തേടണം.
കുട്ടികൾ മാതാപിതാക്കളുടെ ഭാഗമാണെങ്കിലും, അവർക്കും സ്വതന്ത്രമായി ജീവിക്കാൻ അവകാശമുണ്ട്. ആ അവകാശം നിഷേധിക്കാനോ തടയാനോ ആരർക്കും അധികാരമില്ല. പിഞ്ചോമനകളുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുക എന്നത് നിയമപരമായ ബാധ്യത മാത്രമല്ല, മനുഷ്യസമൂഹത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഉത്തരവാദിത്തമാണ്.
